نقش ها می رست و می شد در نهان آن طاق را

چون عنایت های ابراهیم باشد دستگیر

سر بریدن کی زیان دارد دلا اسحاق را

طاق و ایوانی بدیدم شاه ما در وی چو ماه

غلبه جان ها در آن جا پشت پا بر پشت پا

رنگ رخ ها بی زبان می گفت آن اذواق را

سرد گشتی باز ذوق مستی و نقل و سماع