وز خمار چشم نرگس عالمی دیگر هبا

جیب ها بشکافته آن خویشتن داران ز عشق

دل سبک مانند کاه و روی ها چون کهربا

عالمی کرده خرابه از برای یک کرشم

هوشیاران سر فکنده جمله خود از بیم و ترس

پیش او صف ها کشیده بی دعا و بی ثنا

و آنک مستان خمار جادوی اویند نیز