تخم امیدی که کشتم از پی آن آفتاب

کز جمال جان او بازیب و فر شد صنع ها

چون بر آن آمد که مر جسمانیان را رو دهد

جان صدیقان گریبان را درید از شنع ها

یک نظر بادا از او بر ما برای ینع ها

سایه جسم لطیفش جان ما را جان هاست

یا رب آن سایه به ما واده برای طبع ها