خود به بام آی اگر میل تماشاست تو را

سرو را به تو چه نسبت، مه نو را چه نشان

قامتی معتدل و طلعت زیباست تو را

سر کوی تو بود محشر خونین کفنان

بتولات صبوحی به دو عالم زده پای

با چنین دوست بگو از چه تبراست تو را