چه غمی باشدت از حال گرفتاری ما؟

چند آزار دل ما دهی، ای راحت جان

راحت جان مگرت هست، دل آزاری ما؟

تو که چون سرو، ز آسیب خزان آزادی

چشم فتان تو را دوش، بدیدم در خواب

ای بسا فتنه که برخاست ز بیداری ما