سر زلف تو چنین مشک تر آورده به شهر

هر جفائی که کنی در دل من عین وفاست

گر از ریختن خون منت خرسندی است

این نه خونست بیا دست بر آن زن که حناست

ای حریفان ز ختن مشک نخواهید خطاست

من گرفتار سیه چردۀ شوخی شده ام

که بمن دشمن و با مردم بیگانه صفاست