سرچشمۀ حیات زلالت چشیدنی است

چشمت نظر ز لطف به عاشق نمی کند

چون آهوی ختائی کارش رمیدنی است

از مشربت زلال لبست کام دل برآر

خوشدل مرا نمای بد شنامت ای حبیب

چون حرف تلخ از لب شیرین شنیدنی است

بر نقد جان دو بوسه ز لعل تو خواستم