از پی قتلم لبت به شیر زد انگشت

پشت مرا اگر غمت شکست، عجب نیست

بار فراق تو، کوه را شکند پشت

خون مرا چشم جادوی تو نمی ریخت

مغبچگان، پای از نشاط بکوبید

دختر رز می رود به حجلۀ چرخشت

کافر و مومن چو روی خوب تو بینند