عاشقان دوش ز گیسوی تو دیوانه شدند

دیده در هجر تو شرمندۀ احسانم کرد

بس که شب ها گهر اشک بدامانم کرد

حال آشفتۀ آن جمع پریشانم کرد

تا که ویران شدم آمد به کفم گنج مراد

خانۀ سیل غم آباد که ویرانم کرد