آن تنک حوصله رسوای گلستانم کرد

تا که ویران شدم آمد به کفم گنج مراد

خانۀ سیل غم آباد که ویرانم کرد

شمه ای از گل روی تو به بلبل گفتم

داستان شب هجران تو گفتم با شمع

آنقدر سوخت که از گفته پشیمانم کرد