داستان شب هجران تو گفتم با شمع

خانۀ سیل غم آباد که ویرانم کرد

شمه ای از گل روی تو به بلبل گفتم

آن تنک حوصله رسوای گلستانم کرد

آنقدر سوخت که از گفته پشیمانم کرد