چون دهان او دیدم، مشکل من آسان شد

هم ز گردش چشمش حال ما دگرگون شد

هم ز حلقۀ زلفش، جمع ما پریشان شد

مشکل مرا ای دل بود نقطه ای موهوم

شیخ شد به کیش عشق، دین خود بداد از دست

گمرهی به ره آمد، کافری مسلمان شد

زلف را به رخ افشان کرد و صبح ما تاریک