شیخ شد به کیش عشق، دین خود بداد از دست

هم ز حلقۀ زلفش، جمع ما پریشان شد

مشکل مرا ای دل بود نقطه ای موهوم

چون دهان او دیدم، مشکل من آسان شد

گمرهی به ره آمد، کافری مسلمان شد

زلف را به رخ افشان کرد و صبح ما تاریک

کفر را تماشا کن کو حجاب ایمان شد