پشت پا بر فلک از همت مردانه زدند

ای خوش آنانکه قدم بر در میخانه زدند

بوسه دادند لب ساقی و پیمانه زدند

به حقارت منگر باده کشان را، کاین قوم

خون من باد حلال لب شیرین دهنان

که به کار دل من، خندۀ مستانه زدند

جانم آمد به لب امروز، مگر یاران دوش