جانم آمد به لب امروز، مگر یاران دوش

پشت پا بر فلک از همت مردانه زدند

خون من باد حلال لب شیرین دهنان

که به کار دل من، خندۀ مستانه زدند

قدح باده به یاد لب جانانه زدند؟

مردم از حسرت جمعی که از آن حلقۀ زلف

سر زنجیر به پای من دیوانه زدند