قدح باده به یاد لب جانانه زدند؟

خون من باد حلال لب شیرین دهنان

که به کار دل من، خندۀ مستانه زدند

جانم آمد به لب امروز، مگر یاران دوش

مردم از حسرت جمعی که از آن حلقۀ زلف

سر زنجیر به پای من دیوانه زدند

عاقبت یک تن از آن قوم نیامد به کنار