عاقبت یک تن از آن قوم نیامد به کنار

قدح باده به یاد لب جانانه زدند؟

مردم از حسرت جمعی که از آن حلقۀ زلف

سر زنجیر به پای من دیوانه زدند

که به دریای غمت از پی دردانه زدند

بندۀ حضرت شاهی شدم از دولت عشق

که گدایان درش، افسر شاهانه زدند