ور خرامان سرو گلنارش کند میل چمن

ترک من، چون حلقۀ مشکین کاکل بشکند

لاله را دلخون کند، بازار سنبل بشکند

سرو را از پا در اندازد، دل گل بشکند

تا هلال ابروی جانان ز چشمم دور شد

اندر این ره، سیل ها باشد که صد پل بشکند