خوش بودم هر چه زین سفر بسر آید

تلخ مگو، رخ ترش مکن که از آن لب

هر چه بگویی تو تلخ، چون شکر آید

در سفر عشق نیست غیر خطر هیچ

میکشی ام گه به سوی کعبه و گه دیر

چند صبوحی پس تو دربدر آید؟