آنقدر ماند که تصویر مرا پیر کشید

پیش تشریف رسای کرم دوست ازل

منت از کوتهی خامۀ تقدیر کشید

لاغری بین که در اندیشۀ نقشم، نقاش

گر خرابم کنی ای عشق چنان کن، باری

که نشاید دگرم منت تعمیر کشید

نتوان بهر علاج دل دیوانۀ ما