راست بر سینۀ عشاق تو صد تیر کشید

مدتی چند بپیچید بخود آخر کار

ماه را از فلک آورد بزنجیر کشید

خامه می خواست که مژگان ترا بردارد

چون بیاراست بدان حسن دلاویز ترا

قلم اندر کف نقاش تو تکبیر کشید

گردش خامه تقدیر غرض نقش تو بود