ندانم ترک او، هر کس که بتواند کند ترکش

شوم من گرچه صید غرقه در خون گشتۀ ترکش

کشیدی ناز چشمش ای دل آخر ریخت خونت را

بگفتم بارها من با تو، ناز مست کمتر کش

به جایی پا نهاده ست او که خورشید جهان آرا