کشیدی ناز چشمش ای دل آخر ریخت خونت را

شوم من گرچه صید غرقه در خون گشتۀ ترکش

ندانم ترک او، هر کس که بتواند کند ترکش

بگفتم بارها من با تو، ناز مست کمتر کش

به جایی پا نهاده ست او که خورشید جهان آرا

اگر خواهد تماشایش، بیفتد تاج از ترکش