جمشید منم تا به کفم جام گرفتم

منعم مکن از دیدن قد و رخ و چشمش

من انس به سرو و گل و بادام، گرفتم

ساقی! بر من قصۀ جمشید چه خوانی

بدنام مخوان زاهدم از عشق، که تا من

در حلقۀ عشاق شدم، نام گرفتم

سودای خوشی دوش به آن ماه نمودم