رموز غیب که یزدان بجبرئیل نگفتی

بهشت روی تو دیدم، از آشیانه پریدم

توئی که سوختی م از فراق و رحم نکردی

منم که سوختم و ساختم، نفس نکشیدم

من از گدای در کوی می فروش شنیدم

هر آنچه تخم طرب کاشتم به مزرعۀ دل

ز بخت بد چو صبوحی گیاه غم درویدم