یکجا صبا، یکجا خزان، یکجا گل و یکجا سمن

از حسرت شمع رخت، افتاده در طرف چمن

برقع ز عارض برفکن تا عالمی شیدا شود

فوجی ز رو، بعضی ز مو، خلقی ز لب، من از دهن

چون در تکلم می شوی از حسرتت گم می کند