صد شهر گشوده است و صد اقلیم گرفته

این شیوۀ عاشق کشی و دلشکنی را

یا رب! ز دبستان که تعلیم گرفته

آوازۀ حسن تو و آوارگی من

گوئی به عزای دل من، زلف سیاهت

پوشیده سیه، مجلس ترحیم گرفته

شد جور تو تقسیم به اعضای وجودم