آن خداوند لطیف بنده پرور شمس دین

هم مراتب در معانی در صورها مجتبا

این همه بازیچه گردد چون رسیدی در کسی

کش سما سجده اش برد وان عرش گوید مرحبا

کو رهاند مر شما را زین خیال بی وفا

با عدم تا چند باشی خایف و امیدوار

این همه تاثیر خشم اوست تا وقت رضا