اینت هستی کو بود کمتر ز تخییل عما

گه خیال خوش بود در طنز همچون احتلام

گه خیال بد بود همچون که خواب ناسزا

وانگهی تخییل ها خوشتر از این قوم رذیل

پس از آن سوی عدم بدتر از این از صد عدم

این عدم ها بر مراتب بود همچون که بقا

تا نیاید ظل میمون خداوندی او