پس از آن سوی عدم بدتر از این از صد عدم

گه خیال بد بود همچون که خواب ناسزا

وانگهی تخییل ها خوشتر از این قوم رذیل

اینت هستی کو بود کمتر ز تخییل عما

این عدم ها بر مراتب بود همچون که بقا

تا نیاید ظل میمون خداوندی او

هیچ بندی از تو نگشاید یقین می دان دلا