چشم جان روشن و بیناست ز نزدیک و ز دور

جان نگیرد ز تن تیره به زیبای زیب

دیدۀ جان خرد است و روشش اندیشه

ناید از کوری و کری تنش هیچ آسیب

پای اندیشه روان است بر افراز و نشیب

بی گمان باش خردمند، که در راه یقین

خردت راست رود با تو، گمانت به وریب