بیهوده جوی شد دل و دیده هوا پرست

با درد و غم به طبع، چو یاری وفا نمای

با جان خود به کینه، چو خصمی جفا پرست

سعی ام هبا شده است و طلب بیهده، از آنک

ممکن که من نه آدمی ام، ز آنکه آدمی

یا بت پرست باشد و یا بس خدا پرست