فرمود تا ز اهل هنر، هر که در سخن

کان هنر، جهان کرم، مفخر انام

فرمود اشارتی، که مر آن را به طوع و قهر

جز انقیاد روی نبینند، خاص و عام

داده است روزگار ورا مایه ای تمام

از گفته های خویش رساند به خدمتش

از گونه گون نظم و نماید بدان قیام