ای در دلت همیشه هنرها شده مقیم

در لفظم انتظار و نه در کارم انتظام

با کار بی نظام نباشد سخن به نظم

زین بس بود چو کار من افتاد با نظام

وی بر درت همیشه هنرمند را مقام

ننهفته ام ایچ عیب چو پذرفته ام، از آنک

پذرفتۀ به عیب، شد ایمن ز رد مدام