ولی دریغ که بر من ز شاعری نرسید

اگر نیاید روشنی به دیده اعمی

شگفت نیست گرم آفتاب سجده برد

به پیش طبع سخن گوی و خاطر دانا

مگر فزونی خصم و تطاول اعدا

چه حیله سازم با دشمنان بی آزرم

چه گوی بازم با روزگار بی پروا