که ماند پس از من ز من شعرها

مرا این هنرها ز درگاه تو

جداساخت ای شاه کشورگشا

چه غم گر بمیرم به کام حسود

همه پخته مانند سیم رده

همه سخته مانند زر طلا

گر از شعر شاید که پوشش کنند