چو گرک حسد مصطفی را گزید

ببستند از اینگونه بس افترا

که شعر است قرآن و بی معنیست

الف لام میم و الف لام را

تو گوبی که آهو نگیرد مرا؟ !

الا تا گلستان به فصل بهار

چو روی نکو بان شود دل گشا