بنگر که از خمارت نگران شدم به بالا

بده آن می رواقی هله ای کریم ساقی

چو چنان شوم بگویم سخن تو بی محابا

قدحی گران به من ده به غلام خویشتن ده

نگران شدم بدان سو که تو کرده ای مرا خو

که روانه باد آن جو که روانه شد ز دریا