ماندند دردها و رمیدند صاف ها

تا لافزن نمود زبان هنر دراز

ی ت باره کرد خوی ، زبان ها به لاف ها

تا تیره درددن به می صاف چیره گشت

پرورده شد به طرد حقایق دماغ ها

گسترده شد بگرد طبایع گزاف ها

بر باد رفت قاعده اجتماع ها