کانسان نبافتند دگر حله باف ها

بر چامه بدیع تو صدآفرین که داشت

خنگ هنر بهر نقطش انعطاف ها

آن حله بود بافته از تار و پود فضل

از کوثر معانی شیرین و لفظ عذب

کرده است ساقی هنرت اغتراف ها

قندیست پارسی که شکرپاسخان ری