ازتو ابله تر نجستم نیک جستم بی خلاف

رو چراکن تاکی اندرکار حق چون و چرا

می برازد بر تو عنوان خریت ای ( ..)

همچو وحدانیت مطلق بذات کبر با

از تو ناکس تر ندیدم راست گفتم بی ر یا

مایه شاعر برون از لفظ خوش، علم است و هوش

مر تو را نی لفظ شیرین است نی علم و ذکا