چار چیز از چار کس در چار جا بادت نصیب

درگلویت ریسمان و بر دهانت متکا

کف به لب چوبت به ... تیرت به دل تیزت به ریش

غم به جان دردت به تن تیغت به سر بندت به پا

نبود از این چار چیزت جان و تن یکدم رها

در ملا دشنام مردم در خلا دشنام زن

این جهان قهر اعادی آن جهان قهر خدا