با گدایان بر سر تقسیم آن جنگ و مرا

خنده آور موکبی تشکیل می شد زان که بود

لر ز پیش و تو زپس وندر پیت چندین گدا

ور از آن لر چند غازی می ربودی داشتی

گشت ناگه آتش جنگ عمومی شعله ور

شد به دوران فتنه آخر زمان فرمانروا

در جهان دجال خویان فرصتی خوش یافتند