شعرگوید لیک ناهنجار و سرد و بی مزه

یافتی گنج ملا جان بردی ازکنج خلا

شد الاغ ... لاغ باف و لاف زن

شعرساز و نثرگستر، چس نفس پرمدعا

سربسر چون سکه مغشوش قلب ناروا

گاه تازد بر بهار وگاه بر پیشاوری

زان که دارد در جگر از صیت هریک داغ ها