می نهد در پیش ، ده دیوان ز استادان نظم

خود ملقلق باف تر صد ره ز بهمان ژاژخا

بس که از الفاظ و ترکیبات ناخوش ممتلی است

معده شعرش عفونت یافته است از امتلا

تا بسازد چامه ای خشک و دراز و نابجا

لاجرم هرمصرعش دارای سبکی دیگراست

چون بخوانی چامه هایش ، ز ابتدا تا انتها