خامه ام در دست چون در دست موسی اژدها

از غریب و وحشی و سوقی درآمیزد بهم

شعرهایی بی مزه چون بی توابل شوربا

هست از بهر فنای جانت ای عرجون جهل

چاک بادا حنجرت ای بوم ناخوش زمزمه

خاک بادا بر سرت ای شوم کافر ماجرا

بر سرت خاکی که شب از کوچه های اصفهان