کرد فارغ زترشرویی بجنورد عبوس

برگزیدند به تکریم و به تعزیز مرا

از همه ملک به منشان نگه افتاد ز مهر

زانکه بود از بدی و کژی پرهیز مرا

انتخاب هنری مردم ترشیز مرا

خان بجنورد ندانست که مردان بزرگ

می شناسد به واشنتن و پاربز مرا