وز فنون مختلف باشد بسی زیور مرا

هر کجا گیرم قلم در دست و بگشایم زبان

چون سخن ، گیرند دانایان ز یکدیگر مرا

درکلام پارسی امروز شخص اولم

تا زبان پارسی زنده است من هم زنده ام

ور به خنجر حاسد دون بر درد حنجر مرا

سابقم در هر هنر چون ابرش تازی نژاد