گفتی که برفتند به جاروب ، لزن را

مه کرد مسخر دره وکوه لزن را

پرکرد ز سیماب روان دشت و چمن را

گیتی به غبار دمه و میغ ، نهان گشت

گم شد ز نظرکنگره کوه جنوبی

پوشید ز نظارگی آن وجه حسن را

آن بیشه که چون جعد عروسان حبش بود