پوشید ز نظارگی آن وجه حسن را

گیتی به غبار دمه و میغ ، نهان گشت

گفتی که برفتند به جاروب ، لزن را

گم شد ز نظرکنگره کوه جنوبی

آن بیشه که چون جعد عروسان حبش بود

افکند به سر مقنعه برد یمن را

برف آمد و برسلسله آلپ کفن دوخت